José – whiplash

  • 9 mei 2013 20:25

José Pasar Malam tuinVan whiplashpatiënte naar zelfstandig consulente. Maak van je zwakte je kracht !

Woensdag 12 januari 1994, een dag die ik niet snel zal vergeten. Ondanks dat het alweer achttien jaar geleden is, herinner ik mij die dag alsof het gisteren was. Ik reed mee in de auto van mijn broer, toen we plotseling van achteren werden aangereden. In eerste instantie leek het allemaal wel mee te vallen. Naast de schrik was er vooral blikschade aan de auto. In de dagen die erop volgden kwamen pas de ondraaglijke pijnklachten; een voortdurende hoofd- en nekpijn met uitstraling naar mijn schouders en rug. Licht en geluid kon ik maar moeilijk verdragen. Mijn concentratie liet flink te wensen over. Alles was eigenlijk teveel. Toen de huisarts vervolgens een whiplash constateerde, stond mijn leven helemaal op z’n kop.

 

Luuk – Hartinfarct

  • 23 april 2013 17:43

leeg poppetjeZiek zijn is nooit een lolletje, ook niet als je weet dat je weer beter wordt. Maar als er iets met je aan de hand is wat niet te herstellen is, dan heeft dat nogal wat invloed op de rest van je leven.

 

Tineke – C.R.P.S. en spondylodese rug/nek

  • 9 april 2013 18:27

tinekeBen wel één van de oudste op deze site. Al járen getrouwd met een lieve, begripvolle man, heb drie volwassen kinderen, twee zonen en een dochter (met verstandelijke beperking) en drie schatten van kleinkindertjes. Na 18 jaar gewerkt te hebben op een Sociale Dienst, sinds maart 2012 gepensioneerd ambtenaar. En daarom nu volop tijd om me meer te richten op mijn hobby’s. Maar ook al weer druk bezig om vrijwilligerswerk op te pakken.

Anne – Velo Cardiaal Faciaal Syndroom

  • 26 maart 2013 12:51

HP DIGITAL CAMERAHoi, ik ben Anne en ik heb VCFS. Ja, VCFS. Waar staat dat voor? Dat staat voor Velo Cardiaal Faciaal Syndroom dat is Latijn. Ik zie je kijken: ‘Ik ben nog geen steek verder.’ en dat is het moeilijkste van dit syndroom. Het uitleggen. Sinds mijn 12e weet ik dat ik het VCFS heb. Eerst was ik opgelucht: ‘Zie je wel, ik was niet gek’. Ik had iets waardoor ik inderdaad ‘anders’  was. Mijn onverklaarbare gevoel had eindelijk een naam. Maar hoe nu verder…?

Wat is VCFS eigenlijk? 
De eerste jaren besloot ik het te verstoppen. Ik wilde het niet weten. Ik begreep het zelf immers niet? Het was zo ongrijpbaar wat ik had.  In je puberteitsjaren wil je sowieso niet anders zijn dan ‘de rest’. Je wilt ‘gewoon zijn’. Ik voelde me hierdoor erg kwetsbaar. Maar wat is VCFS nu eigenlijk dan?

Ellen- Restklachten baarmoederhalskanker

  • 19 februari 2013 19:45

EllenHoi, ik ben Ellen, 34 jaar en kom uit Arnhem. Ik hou enorm van reizen, koken en sporten, al staat dat laatste op een wat lager pitje als mijn vermoeidheid opspeelt. Verder hou ik heel erg van feestjes, zo erg zelfs dat ik er nu mijn werk van wil maken!

De gevreesde brief

Op mijn 30ste kreeg ik de gevreesde brief die elke vrouw ontvangt als zij deze leeftijd bereikt. Niet alleen wordt je met je neus op het feit gedrukt dat je nu echt geen twintiger meer bent, maar ook dat er een kans bestaat dat je uitstrijkje niet goed is!

Vera – epilepsie

  • 12 december 2012 17:40

Hallo! Mijn naam is Vera, 30 jaar en help graag jongeren met epilepsie. Net als Onzichtbaar Ziek geloof ik in de kracht van positiviteit. Want ook al kan het een hele opgave zijn positief te blijven, het is in mijn ogen toch het beste medicijn voor de grote ‘uitdagingen’ in het leven. Waaronder het hebben van een ziekte, zoals epilepsie….

Mijn ‘uitdaging’ epilepsie was, en nog steeds is, een weg van vallen en opstaan. Mijn willen en kunnen was zodanig uit balans, dat ik keer op keer vastliep. Wat ik wilde was, net als iedereen, een baan. Het liefst een baan als coach, dat leek me echt geweldig. Helaas lukte me dat keer op keer niet, maar ik gaf niet op. Totdat ik simpelweg ‘op’ was en ik me realiseerde dat ik er beter aan deed mijn dromen bij te stellen en wat minder van mezelf te eisen. Nu doe ik het dus een stuk rustiger aan en zorg een stuk beter voor mezelf. Al blijft het goed opletten!

Andrea – Whiplash

  • 27 november 2012 19:42

Mijn naam is Andrea. Ik ben 46 jaar en heb sinds mijn 28e last van
posttraumatische whiplashklachten. Deze zijn veroorzaakt door
verschillende (auto)ongelukken buiten mijn schuld om. Ik ben vrolijk,
vriendelijk en optimistisch, maar helaas heb ik regelmatig te kampen met
zware nek- en hoofdpijnklachten. Klachten die vaak aan de buitenkant niet te
zien zijn, een onzichtbare ziekte dus.

Mariska – syndroom van Cowden

  • 23 oktober 2012 17:45

Het Syndroom van Cowden

Er werd aan mij gevraagd door een paar moderatoren van PTEN.nl of ik mijn verhaal wil vertellen omtrent het syndroom van Cowden. Ik heb er niet lang over hoeven nadenken.

Laat ik mijzelf even kort voorstellen:
Mijn naam is Mariska en ik ben 19. Maar niet voor lang meer, want 27 november ga ik het wereldje met de tig in. Dan word ik namelijk 20! Ik hoop in februari mijn diploma te hebben, en wat ik dan ga doen? Lees je even verder.

Louise – Niet aangeboren hersenletsel

  • 8 augustus 2012 19:50

Ik ben een vrouw van 63, moeder van twee zonen en ‘schoon’dochters, en oma van een kleinzoon van 2½. Na ons auto-ongeval ben ik me geleidelijk aan gaan bekwamen in het schilderen. Een heerlijke uitlaatklep. Verder zing ik en ik doe sinds kort aan Zumba fitness.

In 2001 kregen mijn man, André, en ik een heftig auto-ongeval. Mijn man kon gelukkig zo uit de auto stappen. Ik voelde me verlamd van schrik, maar bleek bij nader onderzoek mijn benen niet te kunnen bewegen en niet te voelen. Het duurde geruime tijd voor ik door hulpverleners uit de auto was gehaald. Na onderzoek in het ziekenhuis bleek er niets aan de hand. De gevoelloosheid in mijn benen trok langzaam weg. Ik was alleen bont en blauw, maar dat ging vanzelf over. We konden wel met een taxi naar huis van Amsterdam naar Leeuwarden midden in de nacht inmiddels. Slapen konden we niet toen we in bed lagen, er ging zoveel door ons heen. Het was goed afgelopen, ik had alleen overal pijn.

Amanda – Depressie.

  • 26 juli 2012 19:12

Hallo. Ik ben Amanda Tuinstra, Ik ben 24 jaar.
Ik studeer op dit moment op het  Friesland College voor Kok.
Mijn hobby’s zijn: Schrijven, Lezen, Koken, Model staan.

Ik heb vanaf mijn 16de tot 22ste  jaar aan een depressie geleden. Dit houdt in dat je heel vaak bedroeft bent, nergens zin meer in hebt. Je ziet de  zin van het leven niet meer, je denkt er alleen voor te staan. Gevolgen waren dat ik niet goed meer functioneerde in mijn leven.