Na ons slaapfeestje in het weekend, gaat maandag in een dichte mist voorbij. Mijn gedachten zijn bij het weekend, het is allemaal zo onwerkelijk. Mijn leven lijkt precies hetzelfde zoals voordat ik verliefd werd. En na jaren alleen zijn is het gemakkelijk om in oude patronen terug te vallen. Alleen als ik boven onder de infrarood lampen ga liggen voel ik mij wat beter. Als ik zijn aftershave in de dekens ruik is het allemaal weer heel echt. Je hechten aan iemand betekend dat je kwetsbaar opstelt. En ik heb wel genoeg pijn gezien voor een leven. Het zou zo gemakkelijk zijn om voor mijn gevoelens weg te lopen. Veranderingen vind ik moeilijk te verwerken. Plotseling komen de woorden: toekomst en verwachtingen in beeld. Maar ik wil er niet voor wegrennen. Dus ik zoek voor bevestiging van mijn gevoelens bij Klaas. We smsen, emailen en bellen alleen nog maar meer. We zijn beiden onzeker en overweldigd door alle emoties. We hebben een paar goede gesprekken over zijn werk, onze gevoelens, verleden, dromen. En we komen erachter dat door met elkaar te praten we ons een stuk beter voelen.