Fietsen

  • 16 april 2012 19:41

Een hoog, iel lachje, dreunende, rennende voetstappen en een mannenstem die continu roept: ‘Stoppen, stoppen, NU!’  Even worden ze zichtbaar door een opening in de bosschages, een klein meisje dat de pedalen van haar slingerende fietsje zo snel mogelijk rond laat gaan en de achter haar aan hollende vader, de panden van zijn jas als twee lamme vleugels achter hem aan wapperend. Ze verdwijnen uit het zicht aan de andere kant van de opening in de struiken, alleen het lachje en het geroep zijn nog hoorbaar. Dan wordt het stil.

De fysiotherapeut

  • 2 februari 2012 12:09

 

Vandaag ga ik naar de fysio. Fysio. Horrorwoord. Voor mij staat een fysiotherapeut voor pijn, teleurstelling en nergens komen. Angst.

 

Ik kwam het eerst in aanraking met de fysio met mijn knie. Zij had er alle vertrouwen in dat het goedkomt, en ik huiverde bij het kijken naar mijn kleine slappe beentje dat 2 maanden in een spalk had gezeten. Zij leerde mij lopen met de kruk en wat extreme pijn is. De pijn in mijn knie werd erger en erger, volgens haar was dat heel normaal. Het knakken van mijn knieschijf hoorde er állemaal bij. En een half jaar lang pijn aan je knie en erdoorheen zakken ook. Okee. 2 Keer per week hurken en opstaan en met ballen in mijn rug tegen de muur. En ja. Ik had ook wel overgewicht hè. Thank you, Captain Obvious.