MAF bericht 29 november 2010
Het gaat de goede kant op. Met praten maak ik grote sprongen vooruit. Door middel van losse woorden, korte zinnetjes, aangevuld met de nodige oerklanken lukt het soms al zonder laptop een gesprekje te voeren. Het kost nog wel veel inspanning, zowel voor mij als voor de luisteraar. Ook fysiek gaat het stapje voor stapje vooruit. Steeds meer handelingen gaan weer redelijk automatisch, zolang ik maar niet word afgeleid. Ook de concentratieboog wordt langer, ik kan zelfs weer af en toe een stukje lezen.





