Laatste

Dit is mijn laatste column voor Onzichtbaarziek.nl. Niet omdat ik er geen zin meer in heb, integendeel. Onzichtbaar ziek ben ik nog steeds, en zal ik ook blijven. De ziekte van Lyme heeft mijn leven beïnvloed en zal dat ook in de toekomst blijven doen. De hoofdrol zal het echter niet meer krijgen, die wordt vanaf nu aan andere zaken vergeven.

Aanvallen!

De laatste pil was ingenomen, tijd om een bezoekje aan de internist te brengen en samen de balans op te maken. Na anderhalf uur wachten, ze is een dokter die niet erg bij de tijd leeft, mag ik samen met echtgenote H. plaats nemen in de spreekkamer. Doodmoe, mijn middagslaapje heeft het vandaag namelijk zonder mij moeten stellen, vertel ik haar hoe het is gegaan vanaf het moment dat ik begonnen ben met de twee maanden durende antibioticakuur.

Storm

Er was storm op komst. Bij vlagen raasde hij al even rond, liet zijn spierballen rollen, deelde plaagstoten uit, om dan weer even gas terug te nemen, op adem te komen voor de volgende ronde. 

Hoop

Het ligt in mijn hand, klein, rond en geel. In het midden voorzien van een gleufje, zodat het makkelijk doormidden gebroken kan worden. Maar daar hoeft het niet bang voor te zijn, gebroken te worden, het zal in zijn geheel verslonden worden. Het exemplaar dat in mijn handpalm geduldig ligt te wachten is de eerste van de vele die nog zullen volgen de komende maanden.