Storm

  • 21 augustus 2012 10:12

Er was storm op komst. Bij vlagen raasde hij al even rond, liet zijn spierballen rollen, deelde plaagstoten uit, om dan weer even gas terug te nemen, op adem te komen voor de volgende ronde. 

Droomdag

  • 6 juni 2012 16:51

Twee jaar geleden droomde ik er van om in 2012 de Roparun te lopen. Een estafetteloop van Parijs naar Rotterdam, met als doel geld inzamelen voor de bestrijding van kanker. Naast dit goede doel ging het ook om de uitdaging om samen met een heel team van medelopers, fietsers en verzorgers deze monstertocht tot een goed einde te brengen. De voorbereidingen waren al begonnen en niets stond deelname in de weg, tot het ontregelde brein roet in het eten gooide.

Wilniet

  • 22 mei 2012 10:12

Schreeuwend, krijsend, de achter hem aan slepende voeten ritmisch roffelend op de straatstenen, hield hij met zijn kleine armpjes het linkerbeen van de man ter hoogte van de enkel stevig omklemd. Wilniet probeerde zo uit alle macht de man op andere gedachten te brengen, te voorkomen dat hij het gebouw binnenging. Dat kon niet, mocht niet, wilde hij niet, was een schande voor hen beiden.

Beste dokter

  • 1 mei 2012 15:08

Vanwege de gevolgen van een hersenstoornis gaat praten mij niet meer zo gemakkelijk af. Vandaar dit schrijven, waarin ik u iets wil uitleggen.

Fietsen

  • 16 april 2012 19:41

Een hoog, iel lachje, dreunende, rennende voetstappen en een mannenstem die continu roept: ‘Stoppen, stoppen, NU!’  Even worden ze zichtbaar door een opening in de bosschages, een klein meisje dat de pedalen van haar slingerende fietsje zo snel mogelijk rond laat gaan en de achter haar aan hollende vader, de panden van zijn jas als twee lamme vleugels achter hem aan wapperend. Ze verdwijnen uit het zicht aan de andere kant van de opening in de struiken, alleen het lachje en het geroep zijn nog hoorbaar. Dan wordt het stil.