Vlog: Een hele zware week

Vlog: Nee zeggen

Tineke – C.R.P.S. en spondylodese rug/nek

  • 9 april 2013 18:27

tinekeBen wel één van de oudste op deze site. Al járen getrouwd met een lieve, begripvolle man, heb drie volwassen kinderen, twee zonen en een dochter (met verstandelijke beperking) en drie schatten van kleinkindertjes. Na 18 jaar gewerkt te hebben op een Sociale Dienst, sinds maart 2012 gepensioneerd ambtenaar. En daarom nu volop tijd om me meer te richten op mijn hobby’s. Maar ook al weer druk bezig om vrijwilligerswerk op te pakken.

Laatste

  • 16 december 2012 12:23

Dit is mijn laatste column voor Onzichtbaarziek.nl. Niet omdat ik er geen zin meer in heb, integendeel. Onzichtbaar ziek ben ik nog steeds, en zal ik ook blijven. De ziekte van Lyme heeft mijn leven beïnvloed en zal dat ook in de toekomst blijven doen. De hoofdrol zal het echter niet meer krijgen, die wordt vanaf nu aan andere zaken vergeven.

Rusten

  • 23 november 2012 12:42

Liggend op mijn rug onder het opgeklopte dekbed kijk ik door het raam naar buiten. De gordijnen blijven open, het licht als bondgenoot om de slaap te weren. Zonnestralen spelen door de kamer, leiden de ogen af van hetgeen ze zo graag willen doen, sluiten.

Bijzonder

  • 8 november 2012 19:05

Een oud monumentaal postkantoor in het centrum van Doetinchem. Om meerdere redenen een bijzondere plek. Uiteraard vanwege de historie en schoonheid van het pand. Maar ook vanwege het feit dat de dikke, wijze, oude muren van dit imposante gebouw nu beschutting bieden aan Bijzonder Restaurant Borghuis, dat wordt gerund door mensen met een beperking en psychiatrische achtergrond.

Knikje

  • 26 oktober 2012 19:25

Vijfentwintig jaar geleden waren motoren een nog enigszins ongewone verschijning op ’s Heeren wegen. Deze schaarste schiep een zekere band onder de motorrijders, die werd bezegeld door elkaar bij het tegenkomen met een kort handgebaar te groeten. Met uitzondering van Hells Angels en andere ruige motortypes, die reden alles en iedereen op hun knetterende Harley-Davidsons met een stuurs gezicht voorbij. Als fietser groet je elkaar niet. Er zijn er zoveel, het is onbegonnen werk. Alleen de fietsers die ik ken, meen te kennen of graag wil leren kennen, krijgen van mij een groetje.

Aanvallen!

  • 24 september 2012 17:06

De laatste pil was ingenomen, tijd om een bezoekje aan de internist te brengen en samen de balans op te maken. Na anderhalf uur wachten, ze is een dokter die niet erg bij de tijd leeft, mag ik samen met echtgenote H. plaats nemen in de spreekkamer. Doodmoe, mijn middagslaapje heeft het vandaag namelijk zonder mij moeten stellen, vertel ik haar hoe het is gegaan vanaf het moment dat ik begonnen ben met de twee maanden durende antibioticakuur.

Relativeringstheorie

  • 4 september 2012 10:01

Iedereen wil een keer in zijn leven iets groots doen, iets wat de hele mensheid versteld doet staan en waar nog jaren, eeuwen over gesproken wordt. Maar wat? Handig of technisch ben je niet, een industrieel, medisch of economisch wonder zit er dan ook niet in. Hoezeer de hersenen ook worden gepijnigd, er volgt geen lampje, nog niet het kleinste sprankje licht. Het hoofd blijft een donker, diep, leeg hol.

Storm

  • 21 augustus 2012 10:12

Er was storm op komst. Bij vlagen raasde hij al even rond, liet zijn spierballen rollen, deelde plaagstoten uit, om dan weer even gas terug te nemen, op adem te komen voor de volgende ronde.