De onbegaanbare weg

0 reacties

- door

Een onzichtbaar zieke kan zich over het algemeen prima redden.
Er worden veel medicijnen, hulpmiddelen en behandelprogramma’s ontdekt/uitgevonden die heel goed blijken te werken om een goed, leuk, fijn etc. leefbaar leven te hebben.

Het blijft een beroerde zaak als het je treft, maar kom op… de malle molen in om uit te zoeken met wat of wie je het voor jezelf dragelijk kunt maken. Ik denk dat tot zo ver iedereen wel iemand kent die deze weg bewandeld heeft of nog aan het bewandelen is.

Zelf dacht ik de weg aardig gevonden te hebben tot enkele jaren terug.
Het was allemaal duidelijk. Je was verzekerd via ziekenfonds of particulier. Wat je aan medicijnen, hulpmiddelen of behandelingen nodig had ging je achteraan en het werd geregeld.

De laatste jaren heb ik met grote regelmaat mijn Tom Tom moeten gebruiken omdat ik de weg volledig kwijt was. Alhoewel.. ik was de weg niet kwijt, maar er waren constant wegwerkzaamheden.. Zelfs m’n Tom Tom was niet in staat dit allemaal bij te houden. Geregeld kwam ik dus bij een verkeerde bestemming uit. Nu moet je als onzichtbaar zieke je energie al vaak doseren, maar dat is iets wat je echt los moet laten als je de juiste weg zoekt momenteel.

Tegenwoordig rond deze tijd van het jaar is het weer afwachten waar we gaan opbreken.
Zelf zie ik het als afbreken. Al wat jaartjes zijn we gezegend met voor iedereen een basiswandeling die je dan kan aanvullen met wat uitstapjes. Helemaal gelukt is het systeem zo wie zo al niet aangezien voor vele onzichtbare zieken en heel veel gezonde personen er maandelijks door het rijk een betaling naar je wordt overgemaakt om de koopkracht van je uitstapjes op peil te houden.. Een soort zusje van de hypotheekrenteaftrek. De wandeling inclusief de uitstapjes zijn te duur, maar we moeten, willen dit er door drukken. Alleen voor de hypotheek kies je zelf en de wandeling die je moet gaan is je overkomen, maar beiden zijn vaak een te zware belasting.

Mij is al duidelijk dat ik weer een andere weg moet gaan bewandelen.
Het wordt weer puzzelen met Tom Tom en rekenen wat de makkelijkste nog enigszins begaanbare weg moet gaan worden. Dan gaat het niet alleen om een ander paar wandelschoenen die mij worden opgedrongen omdat ze goedkoper zijn, maar ik moet zijwegen zoeken die bij de start van de wandeling al een verbodbord hebben gekregen. De uitstapjes worden duurder en de basiswandeling is zelden nog geschikt voor iemand die onzichtbaar een lange wandeling moet maken.

Ik word al moe bij het idee, maar dat is niet zichtbaar hoor!

Nak

Deel deze pagina:

Reageer nu

Reacties (0)