PROOST!

0 reacties

- door

De Feestdagen zijn al weer even achter de rug en 2012 is al enkele weken op gang. Ook de meeste Nieuwjaarsbijeenkomsten zijn verleden tijd. Toch wil ik iedereen nog een prachtig jaar wensen. Een jaar waarin je wijsheid en kracht vindt die je als onzichtbaar zieke vaak nodig hebt.

Ik weet niet hoe dat bij jullie werkt, maar ik heb, buiten het feit van onzichtbaar ziek zijn, vaak de neiging om me maar onzichtbaar te maken tijdens zulke dagen. Het zijn heel wat dagen, vlak achter elkaar, waarin je vaak wordt geconfronteerd met alles wat voor jou niet zo vanzelfsprekend is.

Het begint al met de versieringen in huis. Om je heen hoor/lees je enthousiaste verhalen over hoe gezellig en knus het huis is na een paar uur de schouders er onder. Ik kan niet anders dan toegeven dat ik zelf ook zo’n aanhanger van die gezelligheid ben. Het kost mij alleen meerdere dagen, veel zuchten, veel pillen en dagen bijkomen, maar dan heb ik ook wat!

Overvolle winkels die voor mij met of zonder stoel diverse pijnlijke aanvaringen brengen. Als ik dan (ik bijt eigenlijk liever m’n tong af) er per ongeluk eens au uit laat glippen dan zijn de commentaren vaak niet mals en moet ik beter uit m’n ‘’doppen’’ kijken. Lang leve: Vrede op Aarde!

Nu zou ik nog wel even door kunnen ‘’zeuren’’ over de resterende dagen die veel kracht kosten. In deze o zo gezellige tijd denkt mijn lichaam echt niet…kom Nak.. we laten dat onzichtbaar ziek zijn even voor wat het is en komen daar 2 januari wel weer op terug…

Kaarten met een gezond Nieuwjaar en het proosten op ieders gezondheid. Herkenbaar denk. Heel lief en goed bedoeld, maar het onzichtbare wordt erg zichtbaar in mijn hoofd. Een drukke gezellige dag, ik verheug me er op, maar weet dat ik het moet bekopen met dat onzichtbare die me die ene dag nog harder inwrijft. Eigenlijk is een dag al te lang.

Prioriteiten stellen is wat ik enkele jaren geleden rondom deze periode voor mezelf heb ingevoerd. Het tikt makkelijker dan dat het is uit te voeren. Onbegrip over het niet accepteren van uitnodigingen, onbegrip over het maar enkele uren aanwezig zijn bv. Jammer, maar het is niet anders. Daardoor heb ik geweldige Feestdagen gehad! Voor velen misschien onzichtbaar, maar voor mij waren ze heel zichtbaar. Ik genoot!

Diverse keren heb ik gehoord…we nemen er eentje op je gezondheid.. vooral doen, glimlachend denk ik dan… maar het zal mij niet helpen, wel lief.

Twee januari kruip ik weer uit mijn holletje, ik kan weer gewoon doen. Hoef me niet meer in bochten te wringen en kan weer zichtbaar onzichtbaar ziek zijn.

Proost allemaal, ik ben weer helemaal aanwezig!

Deel deze pagina:

Reageer nu

Reacties (0)